Ponad 80 sadowników przybyło na spotkanie do Miejsko-Gminnego Ośrodka Kultury, by uzyskać informacje  o możliwości dopłat do uprawy wiśni nadwiślanki i jej promocji.

Wszyscy zainteresowani dowiedzieli się, że każdy, kto ma minimum 10 arów uprawy wiśni nadwiślanki, może złożyć wniosek do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa i otrzymać 3,2 tys. zł dofinansowania na gospodarstwo. Ważne jest też uzyskanie certyfikatu na gospodarstwo, który przyznawany jest przez dwie firmy, jedną z Kielc, drugą z Krakowa. Kosztuje to  550 zł plus 22 proc. VAT. Pieniądze są zwracane po przedłożeniu rachunku do ARiMR.

Wiśnia nadwiślanka w maju ubiegłego roku została wpisana do rejestru odmian chronionych w Unii Europejskiej. – Z tego powodu producenci, którzy ją uprawiają, mogą otrzymać dofinansowanie do swojego gospodarstwa – wyjaśnia zastępca burmistrza Paweł Rędziak, który uczestniczył w spotkaniu. – Mogą też liczyć na zwrot kosztów związany z wykonaniem certyfikatu, że to wiśnia ekologiczna. Założenie jest takie, że po to się rejestruje odmiany i je chroni, by podkreślić, że to wiśnia specjalna, bardzo dobra jakościowo. W związku z tym powinna być na nią wyższa cena niż normalnie. Jej specyfika, barwa, smak są parę razy lepsze niż innych odmian.

Na terenie gminy funkcjonuje Spółdzielnia Producentów Owoców i Warzyw „Nadwiślanka”, która liczy około 80 osób. Areał upraw sięga 800 ha.  Wiśnia uprawiana jest w sześciu gminach: Ożarów, Annopol, Tarłów, Lipsko, Sienno, Solec nad Wisłą.

Z ciekawą prelekcją podczas spotkania wystąpił dr inż. Janusz Suszyna, jeden z inicjatorów wpisania wiśni na listę chronionej nazwy pochodzenia. Sokówek lokalnych w Polsce jest kilka. Każda z nich charakteryzuje się specyficznymi dla siebie cechami. W przypadku nadwiślanki, konkurencyjna dla niej byłaby tylko wiśnia serocka, ale ta  nie rozpowszechniła się na tak szeroką skalę, jak wiśnia nadwiślanka z uwagi na to, że jest bardziej ostra, bardziej kwaśna i ma mniej cukru.  Natomiast nadwiślanka cechuje się tym, że ma stosunkowo dużo  kwasu i dużo cukru, a także i tym, że  występuje w niej  doskonale zachowana proporcja pomiędzy kwasami i cukrami. Taką wiśnią można dosłownie zajadać się. I co ważne nasze podniebienie nie cierpnie. Jest to bardzo ciekawa cecha tej wiśni. A jeżeli była zbierana po okresie pewnej suszy, jeśli w zagłębieniu szypułkowym pojawi się sok, to potrafi ona ten sok ściąć do galaretki, zapobiegając tym samym wypłynięciu nowego. Przez posiadanie takiej właściwości trwałość tej wiśni jest dużo większa od innych odmian. Cecha ta  świadczy o tym, jak duży ekstrakt jest w tym owocu.

W swoim dotychczasowym dorobku wiśnia nadwiślanka ma już tytuł „Laur tradycji" przyznany przez Marszałka Województwa Świętokrzyskiego. 6 maja 2006 r.  wiśnia sokówka nadwiślanka na wniosek złożony przez Spółdzielnię Producentów Owoców i Warzyw Nadwiślanka w Ożarowie została wpisana w kategorii „Orzechy, nasiona, zboża i owoce" na listę produktów tradycyjnych. Pół roku później, 25 października 2006 r., ożarowska spółdzielnia rozpoczęła procedurę aplikacyjną o rejestrację chronionej nazwy pochodzenia produktu rolnego pod nazwą „wiśnia nadwiślanka". Trzy lata później, 6 maja 2009 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej opublikowano wniosek o rejestrację wiśni nadwiślanki jako chronionej nazwy pochodzenia.